3 ژوئن 2023 - داروهای مختلفی را می توان برای کاهش سطح قند خون در افراد در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 تجویز کرد، اما اغلب مشخص نیست که کدام یک از بیماران از کدام داروها سود بیشتری می برند.
در یک مطالعه منتشر شده در Diabetologia، محققان بیمارستان عمومی ماساچوست (MGH)، واریانتهای ژنتیکی مرتبط با پاسخ به دو داروی متفورمین و گلیپیزید را شناسایی کردند. این یافته ها ممکن است به شخصی سازی مراقبت ها برای پیشگیری و درمان دیابت نوع 2 کمک کند.
درمانهای موجود کنونی برای دیابت نوع 2، ژنتیک یا پاتوفیزیولوژی بیماری زمینهای فرد را در نظر نمیگیرند، و همین موضوع ایجاد مداخلات اختصاصی را سخت می کند.
تیمی از محققین به رهبری دکتر ژوزفین لی، متخصص غدد در واحد دیابت درMGH و مدرس پزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد، بررسی کردند که آیا یک رویکرد گسترده ی ژنومی میتواند ارتباط های فارماکوژنتیک جدیدی را آشکار کند و بینشی برای درک ارتباط عوامل خطر ژنتیکی شناخته شده برای دیابت نوع 2 ایجاد کند.
محققان در این مطالعه برای درک تاثیر ژنتیک افراد بر پاسخ حاد به متفورمین و گلیپیزید در انسان(SUGAR-MGH)، داده های ژنتیکی 1000 فرد در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را که دوره کوتاهی از متفورمین و گلیپیزید استفاده کرده بودند، جمع آوری نمودند. این تیم همچنین سطح قند خون و انسولین بیماران را پس از دریافت این داروها ثبت کردند.
دکتر لی میگوید: ما یک مطالعه ارتباط گسترده ژنومی را برای شناسایی جامع واریانت های ژنتیکی مرتبط با پاسخ دارویی انجام دادیم. ما همچنین تاثیر واریانت های ژنتیکی گزارش شده قبلی مرتبط با دیابت نوع 2 و صفات گلایسمی را روی نتایج مطالعه یSUGAR-MGH ، بررسی کردیم. مطالعه ما از این نظر منحصر به فرد بود که بیش از یک سوم از شرکت کنندگان SUGAR-MGH از نژاد غیر اروپایی بودند، برخلاف مطالعات موجود در زمینه ی فارماکوژنتیک.
پنج واریانت ژنتیکی به طور قابل توجهی با پاسخ حاد به متفورمین یا گلیپیزید مرتبط بودند. سه واریانت در شرکت کنندگانی که اصل و نسب آفریقایی داشتند، بیشتر وجود داشتند. یکی از این واریانت ها خاص اجداد آفریقایی(موسوم به rs111770298) در برنامه پیشگیری از دیابت تأیید شده بود، که در آن افراد دارای این واریانت، نسبت به شرکتکنندگان بدون این واریانت، پاسخ ضعیف تری به داروی متفورمین داشتند.
دکتر لی خاطرنشان کرد که درک تأثیر واریانتهای مختص به اجداد، میتواند به راهنمایی و انتخاب درمان برای زیرگروههای جمعیتی در آینده کمک کند.
در یک تجزیه و تحلیل جداگانه، یک واریانت دیگربه نام rs703972، که قبلا به عنوان واریانت محافظت در برابر دیابت نوع 2 شناخته شده بود، با سطوح بالاتر پپتید 1 شبه گلوکاگون فعال مرتبط بود، هورمونی که ترشح انسولین را تحریک می کند و اشتها را کاهش می دهد.
دکتر لی گفت: مراحل بعدی تحقیقات ما شامل آزمایشهای عملکردی برای تأیید پیامدهای واریانت های ژنتیکی جدیدی است که ما شناسایی کردهایم که با پاسخ بدن به این درمانهای کاهش دهنده گلوکز مرتبط هستند.
پرفسور Jose C. Florez، یکی از نویسندگان ارشد این مقاله، و رئیس بخش غدد درون ریز و واحد دیابت در MGH و استاد پزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد، گفت: مطالعه ی SUGAR-MGH، به گونهای طراحی شده است که به محققان اجازه میدهد از دو داروی رایج با مکانیسمهای اثر متفاوت برای بررسی نقش ژنهای خاص در تنظیم قند خون استفاده کنند.
دانشمندان یافته های خود را به عنوان یک منبع عمومی در دسترس قرار دادند، تا محققان دیگر بتوانند کار آنها را تکمیل کنند.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2023-06-genetic-variants-affect-treatment-response.html